Home

Lieve allemaal,


Pfff… waar moet ik beginnen. Eigenlijk zoveel te vertellen, omdat het zo lang geleden is dat ik een weblog heb kunnen plaatsen. We hebben ruim een week zonder stroom gezeten… Tot overmaat van ramp was er donderdagavond ook geen water, maar dat had te maken met een geplande afsluiting, die ze niet hebben aangekondigd bij de bewoners van de straat, handig! Gelukkig was dat vrijdag weer opgelost. Vrijdagmiddag was er ook weer stroom, zo fijn! Maar helaas was de pret van korte duur en om half 12 savonds was de stroom er alweer af. Op het missen van een warme douche en een wasmachine na, waren we eigenlijk al heel aardig gewend aan het ontbreken van elektriciteit. Dus ook vertrokken zonder stroom zaterdag, that’s Africa!!

Inmiddels dus weer thuis, maar toch maar even beginnen waar ik zo ongeveer gebleven was.

Lieve allemaal,



Pfff… waar moet ik beginnen. Eigenlijk zoveel te vertellen, omdat het zo lang geleden is dat ik een weblog heb kunnen plaatsen. We hebben ruim een week zonder stroom gezeten… Tot overmaat van ramp was er donderdagavond ook geen water, maar dat had te maken met een geplande afsluiting, die ze niet hebben aangekondigd bij de bewoners van de straat, handig! Gelukkig was dat vrijdag weer opgelost. Vrijdagmiddag was er ook weer stroom, zo fijn! Maar helaas was de pret van korte duur en om half 12 savonds was de stroom er alweer af. Op het missen van een warme douche en een wasmachine na, waren we eigenlijk al heel aardig gewend aan het ontbreken van elektriciteit. Dus ook vertrokken zonder stroom zaterdag, that’s Africa!!

Inmiddels dus weer thuis, maar toch maar even beginnen waar ik zo ongeveer gebleven was.

Hallo allemaal!

Lange radiostilte... Sinds afgelopen vrijdag 7u sochtends hebben we geen stroom. Dus geen internet en ook geen mogelijkheid om een weblog te plaatsen. Deze week hebben we ook nog veel dingen op het programma staan, dus ook eigenlijk geen tijd voor. Thuis zal ik nog wel een laatste weblog plaatsen, maar voor nu moeten jullie het even doen met dit korte berichtje.

Tot snel in NL... xx

Lieve allemaal,

Pfff… waar moet ik beginnen. Is eigenlijk veel te lang geleden dat ik een weblog heb geplaatst, heb eigenlijk tijd tekort hier!
Intussen alweer bijna 2 weken geleden hadden we de afscheidsbraai van 2 vrijwilligers… Het einde van maand één. Wat is dat snel gegaan zeg!! Het was een gezellige avond, lekker buiten gezeten tijdens de braai en nog even een klein ketchupgevechtje met S. Grote lol natuurlijk en vieze kleren :-) De volgende dag vertrok Jamie… Bah zeg, gelukkig hoef ik daar nog even niet aan te denken. Daarna zijn we met de kids gaan schaatsen, wat ze erg leuk vonden, en natuurlijk een sleepover deze avond. Gezellig tussen de kids in slaap gevallen. Is altijd fijn wakker worden met de kids om je heen om 6 uur s ochtends… En met minimaal 7 apen in huis… Deze dag nam Miriam afscheid, dan is ‘maand één’ echt afgesloten, raar hoor!! Moet zeggen dat ik wel erg kan genieten van de gedachte dat ik nog een maandje mag blijven.

Sawubona!

Waar zal ik eens beginnen… Zoveel gedaan en gezien afgelopen week.
Afgelopen vrijdag werden we om 6u opgehaald voor de Wildcoast tour. We gingen met zn vijven vanuit Palm Tree, gezellig dus. Onze geniale gids, met grijs kroes haar en een staartje (hij is wel blank overigens), heeft ons 5 uur verder naar Umgazana gebracht. Hij heeft hier een eigen huisje, waar we één nacht verblijven. Toen we binnen kwamen trok hij de deuren naar het balkon open… WAUW!! Een prachtig uitzicht op zee, meteen dus maar even met de verrekijker walvissen gespot. We hebben een enkele vin boven water zien komen. En het verwennen ging door want een diner dat start met vers gebakken kreeft, daarna een braai en afsluit met marshmallows is echt fantastisch!!

Lieve allemaal,

Lieve allemaal,


Leuk om jullie reacties te lezen!!

Lieve allemaal,

Even een korte update.
Gister zijn we na lange tijd eindelijk aangekomen... Omdat we op de eerste, van de drie vluchten, al vertraging hadden misten we de aansluiting in Cairo. Pfff... slecht begin. Er was gelukkig al wel meteen een omboeking gedaan en dus vlogen we over Addis Ababa (Ethiopie) naar Jo'burg en Durban. Nog een heel gedoe in Cairo omdat we onze paspoorten af moesten geven en ze maar niet terug kregen, maar toch gelukt. Uiteindelijk dus na 5 uur vertraging aangekomen... Eindelijk op Zuid Afrikaanse bodem :-)
Gister de eerste nacht in een heel relaxed backpackers verbleven (Australische tijden herleven :-)) en vandaag dan eindelijk naar Palm Tree naar de kids!!

Hèhè, eindelijk is het zover…. Over 2 dagen vertrekt ‘mijn’ vliegtuig voor een nieuw avontuur in Zuid Afrika. Ik kijk er enorm naar uit, het aftellen heeft lang geduurd!!
Ik vraag me de laatste dagen steeds meer af... Hoe zal het zijn om terug te komen? Hoe zullen de kids reageren? Hoe ziet het nieuwe huis in real life eruit? En ook, hoe zal het zijn met de vrijwilligers tijdens deze 2 maanden? Niet hetzelfde clubje van vorig jaar, dat zo op elkaar was ingespeeld, maar allemaal nieuwe mensen. Spannend en tegelijkertijd ook erg leuk! Één ding is zeker, ik ga weer volop genieten!!


Natuurlijk wil ik niet met lege handen aankomen en heb daarom vrienden, familie en collega’s gevraagd om een bijdrage voor Palm Tree. En wat is iedereen weer gul geweest, dankjewel allemaal!! In totaal heb ik ruim 1000 euro ingezameld!! In overleg met Ros ga ik kijken wat een goede bestemming is en ik zal hier natuurlijk ook laten weten wat dat wordt.

Ja hoor het aftellen is begonnen!! Het aantal dagen dat ik nog moet wachten voordat ik naar Zuid Afrika vlieg, begint inmiddels enigszins normale vormen aan te nemen. Ik begon met ruim 200 dagen ten tijde van mijn aanmelding, nu zit ik op 41 dagen... Minder dan 6 weken dus, al duurt me dat eigenlijk nog te lang. Ik kan niet wachten tot ik aankom bij Palm Tree en die 15 lieve snoetjes weer kan zien en knuffelen!!

Want, eigenlijk ben ik er al wel klaar voor! Hooguit nog mn koffer pakken. Dat kan nog wel eens een probleem worden. Ik vlieg met 2 verschillende maatschappijen naar Durban wat inhoudt dat ik voor het eerste deel 2x 23 kg mee mag nemen en de laatste vlucht 1x 30 kg. Een onhandige constructie dus. Nou kan ik wel bijbetalen, zodat ik 2x 23 kg mee kan nemen, maar dat kost me totaal 210 euries en daar heb ik wel betere doelen voor... Dus toch maar alles in 23 kg proppen :-S

Jawel… ik kan het goede nieuws dan eindelijk vertellen!!  Ik ga in oktober terug naar Palm Tree voor 2 maanden. Bijna al mijn vakantiedagen en een maand onbetaald verlof maken dat ik in het najaar weer kan gaan genieten van de kids in Zuid Afrika en ik daar weer mn steentje bij kan dragen. I can’t wait!!

Toen ik in oktober nog in Zuid Afrika was, en dus nog niet eens terug was gekeerd in het koude Nederland, wist ik dat ik nog eens terug wilde of eigenlijk ‘moest’ naar Palm Tree.

Nu ik een maand thuis ben, gaat het wennen langzaam beter. Nog steeds denk ik heel veel terug aan mijn maand in Zuid Afrika. Het laat me niet los… Het gehaaste leven hier weer oppakken heeft me meer moeite gekost dan ik vooraf ooit had kunnen denken. Natuurlijk moet ik ook weer mee in het drukke NLse leven, maar dat valt niet mee.
Zeker niet als je nog elke week de prachtige verhalen hoort van de andere vrijwilligers van ‘ons’ groepje, die daar nog zijn. En dat niet alleen, ook het vele smsen en ruim een uur aan de telefoon hangen met de meiden houdt me nog in Afrika. Heel fijn dat ik zo nog een beetje betrokken blijf bij wat er daar allemaal gebeurt, dan kan ik toch rustig een beetje afkicken…  Al ben ik bang dat dat niet helemaal gaat lukken.

Lieve allemaal,

Tja, ik ben weer thuis… Op zich natuurlijk weer fijn om in je eigen bedje te liggen, maar wat was ik nog graag langer bij Palm Tree gebleven. Voor mijn gevoel was ik nog niet echt klaar om naar huis te gaan. Wat natuurlijk ook niet echt meehelpt is dat Anne-Marie, Marieke en Myrna nog langer mogen blijven en dat Laura en ik met zn tweetjes vertrokken…  Tikje jaloers dus :-S We waren met zn vijven ook echt een dream team… Veel lol met zn vijven en goed op elkaar ingespeeld, dus dat is ook echt jammer…

Maar vooral het afscheid van dit fantastische gezin viel me erg zwaar…

 
Lieve allemaal,

Afgelopen weekend dus naar Lesotho geweest. Wat een compleet andere wereld en cultuur!
Zaterdag zouden we om 12u vertrekken richting Sani Pass. Maar ja, het is Zuid Afrika... Dus het was kwart over 2 toen we opgehaald werden. Na een 3 uur durende rit kwamen we aan in de Sani Pass lodge waarna we hebben gegeten en nog een spelletje Ligretto hebben gedaan (ja Jane, Eef en Guus, het wordt heel veel gespeeld, en ook de kinderen zijn er dol op!). Toen naar bed... Ik was de gelukkige, ik mocht bovenin het stapelbed zonder enige bescherming van een balk ofzo. Dus echt bagger geslapen vanwege het feit dat ik bang was eruit te vallen :-S

 
Een beetje een ontregelde week hier... Het is vakantie en dat betekent natuurlijk geen vast programma en de hele dag 15 kids thuis!!
Omdat we Ros alvast vooruit willen helpen voor de aanstaande verhuizing helpen we elke ochtend met een nuttige klus en in de middag is het dan play time!!

De aanstaande verhuizing naar beneden, gedurende de tijd dat het huis gesloopt wordt en de nieuwe units geplaatst worden, staat zo'n beetje voor de deur. Dus genoeg te doen in de vakantie voor ons! Wel heel apart dat ze nu tijdelijk downstairs gaan wonen wat een niet zo heel frisse ruimte is, terwijl in NL ieder ander tijdelijk in een andere woonruimte gaat wonen of iets dergelijks, maar het is waarschijnlijk echt maar voor 2 weken, en er is ook geen andere keus hier.